Print
PDF

Brzoza brodawkowata (Betula pendula)

Występuje w chłodniejszych rejonach Azji i Europy oraz w Afryce Północnej (Maroko), rozprzestrzenia się też w innych rejonach i jest uprawiana w wielu krajach świata. W Polsce jest pospolita na całym niżu i w niższych położeniach górskich. Występuje na suchych, piaszczystych terenach, na nieużytkach, w lasach liściastych, borach mieszanych i sosnowych, w zaroślach i na zrębach, wzdłuż szlaków kolejowych. Jest także ważnym drzewem leśnym.
KORONA: jest silnie rozwinięta, u starszych drzew rzadka, z długimi, cienkimi i zwisającymi z konarów gałązkami. Cechuje się bardzo szybkim wzrostem.
KORA: młodych drzew jest pomarańczowoczerwona, lecz z czasem staje się biała, a u starszych drzew czarna u nasady. Łuszczy się okrężnie. Młode gałązki są ciemne, nieowłosione, pokryte gruczołami.
LIŚCIE: u nasady są zwykle klinowate, nierówno podwójnie piłkowane. Młode liście są lepkie i słabo owłosione, szybko stają się całkiem nagie. Ogonek liściowy jest nagi i ma do 3 cm długości. Jesienią przebarwiają się na intensywny, żółty kolor i długo pozostają na pędach..
SYSTEM KORZENIOWY: sercowaty, gęsto rozgałęziony z dużym udziałem delikatnych korzeni w górnym obszarze. Wrażliwy na zbite podłoże.
ZASTOSOWANIE: Jako roślina ozdobna jest chętnie sadzona w parkach i ogrodach. Drewno białe z żółtym lub lekko różowawym odcieniem, bez twardzieli, trudno łupliwe, średnio twarde. Robi się z niego meble, sklejkę i drobne przedmioty. Stanowi doskonałe źródło drewna kominkowego.

 

 

Author: Administrator