Print
PDF

Brzoza wiśniowa (cukrowa) (Betula lenta)

WYSTĘPUJE we wschodniej czꜶci Stanów Zjednoczonych; na przedgórzach i w górach (Appalachy). Pojedyncze stanowiska na zachód od Appalachów nie dochodzą do Missisipi. Jako dominujący składnik drzewostanu w wilgotnych, żyznych, chłodnych lasach górskich.
POKRÓJ Drzewo dorastające w ojczyźŸnie do 20-25 m. U młodych drzew korona stożkowata, u starszych kopulasta. Cechuje się szybkim wzrostem..
LIŚCIE jajowate, długości około 8cm, nieregularnie ząbkowane, pod spodem na nerwach owłosione. Jesienią przebarwiają się na żółto.
KORA: na młodych pniach ciemna szkarłatna z bladymi poziomymi plamkami. Na starych pniach czarno-szara, zmarszczona i łuszcząca się.
WYMAGANIA: dobrze roœśnie prawie na wszystkich glebach, preferuje jednak żyzne, głębokie gleby kwaœśne oraz co jest nietypowe dla brzóz stanowiska czꜶciowo ocienione.
ZASTOSOWANIE:  Choć raczej ciemna kora tej brzozy nie przyciąga wzroku tak jak innych brzóz to pod każdym względem jest to wybitne drzewo tak w śœrodowisku naturalnym jak i w parkach czy ogrodach.
W północno-wschodnich stanach USA jedno z podstawowych źŸródeł drewna przemysłowego. Przez Indian wykorzystywane jako roœlina lecznicza, oraz jako Ÿźródło soku brzozowego. Do Europy sprowadzona w 1759..

Author: Administrator